வியாழன், 19 அக்டோபர், 2017

நமக்குத் தேவை தமிழ்ப் பூசைகளும் தமிழ்ப் பூசாரிகளும்~2/3 – இ.பு.ஞானப்பிரகாசன்





நமக்குத் தேவை தமிழ்ப் பூசைகளும் தமிழ்ப் பூசாரிகளும்~2/3

கடவுளைப் பூசிப்பதில் தமிழர்களுக்கே உரிய தனித்தகுதிகள்!
  “தமிழர்களுக்கு எனத் தனிச் சமயம் கிடையாது. இந்து சமயமே தமிழர் சமயம்! தமிழர்கள் இந்துக்களே! தமிழ்ச் சமயம் என்பதும் இந்து சமயத்தின் ஒரு பகுதியே!” என மீண்டும் மீண்டும் கூறி வருகிறார்கள் இந்து சமய அடிப்படையாளர்கள். ஆனால், இந்து சமயத்துக்கும் தமிழர் சமயத்துக்கும் அடிப்படையிலேயே பெருத்த முரண்பாடு உண்டு!
  “கடவுள் என்பவர் அனைத்து வல்லமைகளும் கொண்டவர். அவர் மேலுலகில் வாழ்கிறார். அவருக்கு அழிவு என்பதே கிடையாது. அவர்தான் உலகத்தையும் உயிர்களையும் படைத்தார்” – இதுதான் உலக சமயங்கள் அனைத்துக்கும் பொதுவான இறைக் கொள்கை.
  இந்து சமயமும் இதற்கு விலக்கில்லை. பிரம்மன் இருப்பது பிரம்மலோகம்; திருமால் வாழ்வது வைகுண்டம்; தேவர்கள் உறைவது தேவலோகம் என ஒவ்வொரு கடவுளும் வெவ்வேறு உலகங்களில் இருப்பதாக இந்து சமயம் கூறுவதே இதன் அடையாளம். கடவுளுக்குப் படைக்க விரும்பும் பொருட்களை அந்தந்தக் கடவுளுக்கான வேள்வித் தீயில் போட்டால் எரிந்து புகையாக மேலெழுந்து மேலுலகில் உள்ள கடவுள்களை அடையும் எனும் கோட்பாட்டைக் கொண்ட வேள்வி முறைகளை இன்றும் பிராமணர்கள் கடைப்பிடித்து வருவதும் இதன் அடிப்படையில்தான். கடவுள்தான் உலகத்தையும் உயிர்களையும் படைத்து – காத்து – அழித்து வருகிறார்; அவருக்கு அழிவே இல்லை எனும் கோட்பாடுகளும் இந்து சமயத்தில் ஆழமாக வேரூன்றியவையே.
  ஆனால், தமிழர் கடவுள் கொள்கை இதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறானது. இயற்கை வழிபாடும், தம்மிடையே வாழ்ந்து மறைந்த மனிதர்களை – அவர்தம் நினைவைப் – போற்றுவதும்தாம் தமிழர் இறைக் கொள்கை.
  கதிரவனைத் தொழும் பண்டிகையான பொங்கல் விழா, காவிரி முதலான நீர்நிலைகளை வணங்கும் ஆடிப்பெருக்கு ஆகியவை இயற்கையையே இறையாய்ப் போற்றும் தமிழர் மரபுக்கு ஆயிரமாயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டி இன்றும் சான்று பகர்கின்றன.வேப்பமரம், அரசமரம் போன்ற தெய்வீக மரங்களைத் தமிழர்கள் இப்பொழுதும் வணங்கி வருவதும், எல்லாக் கோயில்களிலும் தலமரம் என ஒன்று இக்காலத்திலும் இருப்பதும் இதற்கான மேலும் சில சான்றுகள். இவை போக, பண்டைத் தமிழ்க் கடவுள்களாகச் சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படும் மாயோன் என்கிற திருமால், சேயோன் என்கிற முருகன், வேந்தன், வருணன் ஆகியோரும் உண்மையில் இயற்கையின் வடிவங்களே எனத் தமிழறிஞர்கள் ஆராய்ந்து நிறுவியுள்ளனர். (இதன் மூலம் இந்தக் கடவுள்கள் யாவரும் தமிழ்க் கடவுள்களே என்பதும் உறுதியாகிறது!).
  இதே போல் உயிர் நீத்தவர்களை – அவர்களின் நினைவைப் – போற்றுவதையும் தமிழர்கள் இறைக் கொள்கையாகக் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதற்குச் சான்றுகள் நிறையவே உள்ளன. குறிப்பாக, தமிழ் மக்களிடையே இன்றும் நீடித்திருக்கும் சாவுச் சடங்குகள் இதற்குக் கண்கூடான சான்றாய் விளங்குகின்றன!
  தம் குடும்பத்தில் உள்ள ஒருவர் இறந்த பின், அவர் உயிர் விட்ட இடத்தில் (அல்லது உயிர் போன பின் அவரைக் கிடத்தி வைத்திருந்த இடத்தில்) சுவரில் மஞ்சள் பூசி, குங்குமப் பொட்டிட்டு, அந்த வரைபடத்தையே இறந்தவரின் உருவமாகக் கருதி அதற்கு முன்பு விளக்கேற்றி வைத்தும் படையலிட்டும் வழிபடுவது தமிழர் இல்லங்களில் இன்றும் உள்ள வழக்கம். அதன் பிறகும் ஓராண்டுக் காலத்துக்கு வேறு கடவுள் எதையும் தொழாமல், பண்டிகை நாட்கள் அனைத்திலும் இந்த வரைபட உருவத்தையே கடவுளாக எண்ணி வழிபடுவார்கள். இதுவும் தவிர, இதே போன்ற சுவர் வரைபடம் ‘நடுவீடு’ என்கிற பெயரில் தமிழர் இல்லங்கள் அனைத்திலும் இடம்பெற்றிருப்பதும், வீட்டில் எத்தனை கடவுள் படங்கள் இருந்தாலும் தமிழர் பண்டிகைகள் அனைத்தும் இந்த நடுவீட்டு உருவத்தின் முன்னிலையிலேயே கொண்டாடப்படுவதும் இறந்தவர்களைப் பூசிப்பதே தமிழர் மரபு என்பதன் கண்கூடான அத்தாட்சிகள்!
  தன் குடும்பத்துக்காக வாழ்ந்து மறைந்த ஒருவர் இறந்தால் அவர் வீட்டில் உள்ளவர்கள் அவரை இப்படிப் பூசிக்கிறார்கள். இதே போல நாட்டுக்காக, மக்களுக்காக, குமுகத்துக்காக (சமூகத்துக்காக) வாழ்ந்த / உயிர் விட்ட ஒருவரை இது மாதிரியே அவர் நினைவாகப் பொது இடத்தில், வெட்டவெளியில் ஒரு கல்லை நட்டு, அதில் மஞ்சள் பூசிக் குங்குமம் வைத்து அதற்கு முன்னே விளக்கேற்றிப் படையலிடுவது தமிழ்க் குமுகத்தின் வழக்கமாக இருந்துள்ளது. இதையே ‘நடுகல் வழிபாடு’ என்கிறோம். “வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வானுறையும் தெய்வத்துள் வைக்கப் படும்” என்று திருவள்ளுவர் பாடியதும் இதைத்தான் என்றால் அது மிகையில்லை.

எல்லாக் கடவுளரும் தமிழ்க் கடவுளரே!
  ‘நடுகல் வழிபாடு’ தமிழர்களின் மிகப் பழமையான பூசை முறை. பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் இது பற்றிய குறிப்புகள் விரவிக் கிடக்கின்றன. தொடக்கத்தில், போரில் வீரச் சாவைத் தழுவியவர்களைப் போற்றுவதற்காக ஏற்பட்ட இவ்வழிபாடு பிற்காலத்தில், குமுகத்துக்காகவும் மக்களுக்காகவும் கொள்கைக்காகவும் போற்றுதலுக்குரிய வகையில் வாழ்ந்த / மறைந்த எல்லோரையும் வணங்கும் முறையாக வளர்ந்தது. இன்று கோயில்களில் வழிபடப்பெறும் பெரும்பாலான தெய்வங்கள், தொடக்கத்தில் இப்படி நடுகற்களாகப் பூசிக்கப்பட்டவையே! இது வெறும் கற்பனையில்லை. தக்க சான்றுகள் உள்ளன.
புறப்பொருள் வெண்பா மாலை என்னும் பழந்தமிழ் நூல் ஒன்றில்,
வேத்த மருள் விளிந்தோன் கல்லென
ஏத்தினர் துவன்றி இற்கொண்டு புக்கன்று
என ஒரு வரி வருகிறது. “வேந்தர்களுக்கிடையிலான போரில் இறந்தவனுக்கு எடுக்கப்பட்ட கல் என்று சொல்லி வாழ்த்தி ஒன்று கூடிக் (அந்தக் கல்லுக்குக்) கோயில் எடுத்தல்” என்பது இதன் பொருள். நடுகல்லாக வழிபடப்பட்டவைதாம் பின்னர் கோயில்களாயின, கோயில் சிலைகளாயின என்பதற்கான சான்றாவணம் இது!
காட்சி கால்கோள் நீர்ப்படை நடுகல்
சீர்த்தகு மரபில் பெரும்படை வாழ்த்தல் என்று
இருமூன்று மரபில் கல்லொடு புணர – (புறத்திணை இயல், 5)
என்று நடுகல் வழிபாட்டு முறை பற்றிப் படிப்படியாக விளக்கும் தொல்காப்பியப் பாடலும் இந்த வழக்கத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது.
  சிவபெருமான் என்பவர் அனைத்து வல்லமைகளும் பொருந்திய பெருந்தெய்வம் என்பது இன்றைய நம்பிக்கை. ஆனால், தமிழ்ச் சூழலில் இவர் சித்தராகவே அறியப்படுகிறார்.
  சங்க காலத் தமிழ்க் கடவுளான கொற்றவை கூட நடுகல் வழிபாட்டுத் தெய்வமாகவே அறியப்படுகிறார். இந்தக் கொற்றவையே ஆரிய – தமிழ் இனக்கலப்புக் காரணமாகப் பின்னாளில் துர்க்கை, உமையவள், அம்பிகை, அம்பாள், பராசக்தி என்ற பெயர்களால் வழிபடப்பட்டார் என்பதை இந்தப் பெண் கடவுள்களுக்கும் கொற்றவைக்கும் இடையிலுள்ள தோற்றம் – இயல்பு – வழிபாட்டு முறை ஆகியவற்றின் ஒற்றுமைகளைக் கொண்டு நன்கு அறியலாம்.
  ‘மலைமகள்’ என்றழைக்கப்படும் இந்தப் பெண் கடவுளின் மகனே இன்னொரு தமிழ்க் கடவுளான ‘முருகன்’ எனக் குறிப்பிடப்படுவதும், மலைமகளின் மகனான இவனே மலையும் மலை சார்ந்த இடமுமான குறிஞ்சிக்குக் கடவுள் என்று சங்க இலக்கியங்கள் பதிவு செய்திருப்பதும் ஒப்பு நோக்க வேண்டியவை. இன்றும் முருகன் கோயில்கள் பலவும் மலை மேல் அமைந்திருப்பதும், ‘குன்றுதோறும் குடி கொண்ட குமரன்’ என முருகன் போற்றப்படுவதும் சிந்திக்கத்தக்கவை.
  தமிழர்களுடைய இயற்கை வழிபாட்டு முறைக் கடவுளே திருமால் என்று முன்னரே பார்த்தோம். இதற்கு ஏதுவாக, “தங்கள் கண்ணுக்குப் பச்சைப் பசேல் எனக் காட்சி வழங்கிய காட்டின் இயற்கை அழகை, ‘மால்’ என்று பண்டைத் தமிழர்கள் வழுத்தினர்” என்ற தமிழறிஞர் திரு.வி.க அவர்களின் கூற்றையும், “மாயோன் வழிபாடு தமிழ் நாட்டின் பூர்வீக வழிபாடுகளில் ஒன்றாகும்; மாயோன் என்பது கருமை நிறமுடையவன், திருமால் எனப் பொருள்படும்” என்ற ஈழத்து அறிஞர் கா.சிவத்தம்பி அவர்களின் சொற்களையும் இங்கே குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.
ஆக, இன்று கோயில்களில் பூசிக்கப்படும் கடவுளர்கள் எல்லாரும் தமிழ்க் கடவுளர்களே! நடுகற்களாக ஒருகாலத்தில் தமிழர்களால் பூசிக்கப்பட்டவர்களே! அனைவரும் ஏதோ ஒரு காலத்தில் இதே தமிழ்நாட்டில் வாழ்ந்து மறைந்த இம்மண்ணின் மனிதர்களே!
கோயிலிலுள்ள கடவுள்கள் பற்றி இதுவரை பார்த்தோம். இனி, கோயில் பூசை முறைகள் பற்றிப் பார்ப்போம். அடுத்த பகுதியில்!
– தொடரும்
– இ.பு.ஞானப்பிரகாசன்
[‘அனைத்துச் சாதியினரும் பூசாரியாகலாம்’ என அண்மையில் கேரள அரசு சட்டம் இயற்றியிருப்பதைப் பாராட்டுகிறோம்.  தமிழ்க் காப்புக் கழகத்தால் நடத்தப்பட்ட ‘நமக்குத் தேவை தமிழ்ப் பூசைகளும் தமிழ்ப் பூசாரிகளும்’ எனும் கட்டுரைப் போட்டியில் இலக்குவனார் இலக்கிய இணையம் சார்பில்  தை 16 , 2047 / சனவரி 30 , 2016  இல் வள்ளல் மாம்பலம் ஆ.சந்திரசேகர் அவர்களால் உரூ.3000/- பரிசில் வழங்கிப் பாராட்டப்பெற்ற  திரு இ.பு.ஞானப்பிரகாசன் கட்டுரையை  இந்த நேரத்தில்,  வெளியிடுகிறோம்.]

Paramilitary operative employed at Cooray's secretariat in Jaffna harasses public servants

Paramilitary operative employed at Cooray's secretariat in Jaffna harasses public servants


A former EPRLF (Varathar wing) paramilitary operative turned ‘sanitary worker’ at the secretariat of SL Governor to North, 30-year-old Sivarasa Sivakulan alias Murali, has been harassing Tamil public servants who have been sympathetic to the kith and kin of the struggling political prisoners, Tamil journalists and activists who have been supporting the elected Chief Minister of the NPC. The SL operative has handed over details of Tamil public servants, who took part in the black flag protest and demanded the SL Presidential Security Division (PSD) to punish them through SL Presidential Secretariat instructions to relevant ministries. The harassment has already begun with instruction of transfers being sent to North, informed sources in Colombo said. A Ministerial Security Division (MSD) officer in charge of SL Governor's security is also involved in the latest operation. 

A public servant should not be subjected to harassment for his or her participation in democratic protests after working hours. But, such rights are only in paper as far as the public servants are concerned in the occupied homeland of Eezham Tamils.


Sivakulan with SL Governor Reginald Cooray
Sivakulan [right] with SL Governor Reginald Cooray




Sivarasa Sivakulan
Sivarasa Sivakulan

Murali, believed to be a SL military intelligence operative, is a close confidante of Reginald Cooray, the colonial governor to North. 

He was also connected to the controversial discovery of explosives at Ma'ravan-pulavu, Thenmaraadchi, last year. Although, he was detained for interrogation for several days in Colombo in connection with the episode, SL military intelligence and Mr Cooray, managed to secure his release and re-instated his employment at the secretariat, the sources further said.

Although officially employed as a ‘sanitary worker’, Murali is the most relied operative by the SL Governor and he is assigned the task of handling the contacts with Tamil journalists and accompanies SL Governor whenever he addresses foreign diplomats visiting Jaffna. He works also closely with Cooray's Personal Secretary J.M. Somasiri, who is a Sinhalese. 

Highly placed sources in Colombo told TamilNet on Tuesday that the SL Presidential Secretariat officials were acting on his information to punish the Tamil public servants, especially those who attended the black-flag protest against the SL President last Saturday, with transfer orders. 

Murali has also been instrumental in handling contacts with certain Tamil politicians to whom the SL Governor had promised negotiations with SL President on the matter of the Tamil political prisoners who are on a fast-unto-death. 

On Saturday, Murali was accompanying Mr Somasiri in latter's vehicle and joined the team of visiting SL President at Jaffa Hindu College. 


Sivarasa Sivakulan
Sivarasa Sivakulan with SL Military Officer Sampath



Trained by SL military intelligence, the paramilitary operative was identified by Maj Gen G.A. Chandrasiri (SL commander of Jaffna between 2005 and 2009) as a trusted collaborator of the occupying SL military in Jaffna.

Later, when Chandrasiri became SL Governor to North, his successor, Maj Gen Hathurusinghe operated him directly from Palaali military base. Murali emerged as a close confidante of Hathurusinghe and SL President Mahinda Rajapaksa's camp of the SLFP. 

Hathurusinghe introduced Murali to Reginald Cooray when the latter toured Jaffna as SLFP campaigner on behalf of the former SL President.

Murali's father and mother, both of whom had worked closely with Varatharaja Perumal and Subathiran of the EPRLF, handed him over to the paramilitary group at a young age. Murali began his paramilitary career at the press of Ka'n'noaddam, the propaganda magazine of the paramilitary outfit, which was operating from Colombo in mid 1990s. 

The EPRLF, which was attacked by the LTTE in 1986, had left militancy in 1988 at the instance of India and the Sri Lankan government and contested the NEP provincial council elections in the face of opposition from the LTTE. 

EPRLF's Varadaraja Perumal was installed as the first Chief Minister of merged North-East Province by the Indian Government after its military intervention based on the Indo-Lanka Accord. 

In 1990, when the Indian army began withdrawing from North-East, Perumal also feld to India. 

EPRLF's leader K. Pathmanaba was assassinated in Tamil Nadu, allegedly by the LTTE in June 1990. 

A section of the group was later based in Colombo and was used by the SL military intelligence against the LTTE as a paramilitary outfit. During the presidency of Chandrika Kumaratunga many of its members were on the payroll of SL Government. The payroll was directly managed by the SL military intelligence.

A faction led by Suresh Premachandran distanced from the paramilitary modus operandi of the group and orientated the EPRLF towards Tamil struggle in 2000 abandoning the links with the military intelligence of Colombo and New Delhi. 

‘Suresh wing’ opposed ‘Varathar wing’ from making claim to their late leader K Pathmanaba as part of the party name and has finally claimed sole right to the name of the EPRLF, which stands for Eelam Peoples’ Revolutionary Liberation Front. 

Varathar-wing is now organised as Social Democratic Party of Tamils (SDPT) under the leadership of Varatharaja Perumal, who is based in Jaffna.

A number of young Tamils caught up in the orientations of their leaders have become ‘Counter Insurgency’ (COIN) operatives at the hands of the SL military establishment and its foreign operators. This also includes renegade LTTE members led by Karuna and Pillayan and post-2009 recruits among the incarcerated former LTTE members.




Related Articles:


Chronology:


செவ்வாய், 17 அக்டோபர், 2017

UN Refugee agency ignorant of stranded Tamil refugees in Indonesia


UN Refugee agency ignorant of stranded Tamil refugees in Indonesia


Eezham Tamil Refugees languishing for almost five years in the transit refugee camps in Medan, which is the capital of North Sumatra province in Indonesia, mobilized against the negligence by UNHCR and the local authorities last Thursday. They were demanding resettlement in a third country as promised to them by the UN body for refugees five years ago, when their boat en route to Australia was detained off the waters of Indonesia. The immigration authorities responded harshly with the arrest of 24-year-old Nathan Partheepan, one of the organisers of the agitation a few hours after the peaceful protest. Mr Partheepan is currently detained at a closed-door detention camp, where living conditions are appalling and medically hazardous. The organiser who talked to TamilNet before being transferred from the open camp, claimed he was among those recognised as refugees by the UNHCR. 


Indonesia Tamil refugees




Indonesia Tamil refugees
Indonesia Tamil refugees
Indonesia Tamil refugees
Indonesia Tamil refugees

The incarcerated refugees in Medan were either fleeing persecution by the occupying military of genocidal Sri Lanka or the appalling conditions at the refugee camps in Tamil Nadu, India. 

The agitation was organized in one of the five open detention camps, as the refugees were desperate in bringing attention to their five-year long incarceration and the subsequent abandonment by the UNHCR. 

Mr Partheepan revealed on Thursday that he had sent several letters stating his and fellow refugees’ plight to the UNHCR offices in New Zealand, Germany and Switzerland without receiving any official response.

Partheepan had even brought their pathetic situation to the attention of the UNHCR office in Germany through his sister who lives there. The German UNHCR office gave a verbal assurance to his sister that it would attend the needs of the refugees a month ago, he said. 

The refugees have been requesting the UNHRC for resettlement in a third country and to ensure their security without sending them back to occupation and persecution at the hands of the occupying military of genocidal Sri Lanka.

“Despite the verbal assurance, nothing has come forth from the UNHCR or Geneva. We are denied the medical attention, which is essential for our survival. I want the world to know what is going on here in these camps. Our basic human rights remain violated by those proclaiming to defend our rights. We are denied from being sent to hospitals to receive medical treatment and away from the inhuman conditions prevailing here,” he said. 

Five refugees are sick and the condition of three of them is critical, he further said. 

Along with Partheepan, his 26-year-old elder brother Nathan Ratheepan and 28-year-old Asokarasa Ranjith, were in critical condition needing emergency medical attention. 

The condition of Ratheepan is worsening by the hours, as his leg and feet were infected. 

The videos taken by the refugees themselves document the appalling conditions at the closed detention camp, in which water has overflowed the ground of the entire building. There are no sanitary or medical facilities available for the detained, fellow refugees said on Sunday.

The pictures and videos documenting the condition of their detainment were a desperate plea for attention by the outside world, they said. 

There are around 450 Tamil refugees, who are being kept in indefinite detention in more than five open refugee camps in Medan. In addition, there is a closed-door detention camp. 

The protest on Thursday follows in the aftermath of the recent death of an Eezham Tamil woman refugee, 42-year-old Santhiya due to kidney failure in the same refugee detention camp in Medan. 

Santhiya's death was caused by the condition of living in the camps, and the negligence and denial of medical attention, the refugees complain. 

Her death has led fellow refugees to mobilize a peaceful struggle in a bid to bring attention of the world to their plight. They are particularly concerned of the ignorance by the UNHCR. 

The indefinite detention has caused severe difficulties and trauma for the refugees as well as their families back home. 

The humanitarian agencies working with refugees are based in Jakarta, which is too far away from Medan. Their services are mostly inaccessible for the Eezham Tamil refugees.

They have requested human rights and charitable organisations to provide them with necessary arrangements so that the medical attention they are in immediate need of can be delivered to them at the camps. 

They also urged Tamil diaspora groups to exert pressure on the UN system, which seems to have abandoned them.

The video sent to media by the protesting refugees themselves is reproduced below. 





Related Articles:


Chronology:

திங்கள், 16 அக்டோபர், 2017

கம்பர் பாடலில் தமிழ் நாட்டின் எல்லைகள்


கம்பர் பாடலில் தமிழ் நாட்டின் எல்லைகள்


சோழ நாட்டின் எல்லை:
கடல்கிழக்குத் தெற்குக் கரைபொரு வெள்ளாறு
குடதிசையில் கோட்டைக் கரையாம் – வடதிசையில்
ஏணாட்டுப் பண்ணை இருபத்து நாற்காதம்
சோணாட்டுக் கெல்லையெனச் சொல். (1)
[கிழக்கே கடல், தெற்கே (கரைகளில் மோதுமளவு நீர் நிரம்பியுள்ள) வெள்ளாறு, மேற்கில் கோட்டைக்கரை, வடக்கில் ஏணாட்டின் வயல்கள். இவற்றை எல்லைகளாகக் கொண்டு திகழும் 24 காதப் பரப்பு சோழநாடாகும்.]
பாண்டிய நாட்டின் எல்லை:
வெள்ளா றதுவடக்கு மேற்குப் பெருவழியாம்
தெள்ளார் புனற்கன்னி தெற்காகும் – உள்ளார
ஆண்ட கடல்கிழக்காம் ஐம்பத் தறுகாதம்
பாண்டிநாட் டெல்லைப் பதி. (2)
 வடக்கே வெள்ளாறு, மேற்கே பெருவழி, தெற்கே தெளிந்த நீருடைய குமரி, கிழக்கே ஆட்சிக்குட்பட்ட கடல். இவற்றை எல்லைகளாகக் கொண்டு திகழும் 56 காதப் பரப்பு பாண்டியநாடாகும். அஃதாவது தெற்கே கடல் எனக் குறிப்பிடாததால் கம்பர்காலத்தில் தெற்கே, குமரிமலையிலிருந்து பெருக்கெடுத்தோடிய குமரியாறுதான் இருந்துள்ளது.]
 சேர நாட்டின் எல்லை:
வடக்கு திசைபழனி வான்கீழ் தென்காசி
குடக்குத் திசைகோழிக் கோடாம் – கடற்கரையின்
ஓரமோ தெற்காகும் உள்ளெண் பதின்காதம்
சேரனாட் டெல்லையெனச் செப்பு. (3)
[ வடதிசையில் பழனி, கிழக்கே பெருமை தென்காசி, மேற்கே கோழிக் கோடு, தெற்கே கடற்கரை.  இவற்றை எல்லைகளாகக் கொண்டு திகழும் 80 காதப்பரப்பு  சேரநாடு. அப்படியானால், கம்பர்காலத்தில் சேரநாடு பெரும்பரப்பாக இருந்துள்ளது.]
தொண்டைநாட்டு எல்லை :
மேற்குப் பவளமலை வேங்கடநேர் வடக்காம்
ஆர்க்கும் உவரியணி கிழக்கு – பார்க்குளுயர்
தெற்குப் பினாகினி திகழிருபதின் காதம்
நற்றொண்டை நாடெனவே நாட்டு. (4)
[மேற்கே பவளமலை, வடக்கே திருவேங்கட மலை,   கிழக்கே கடல், தெற்கே உலகில் சிறந்த பெண்ணை ஆறுஇவற்றை எல்லைகளாகக் கொண்டு திகழும் 20 காதப் பரப்பு, தொண்டை நாடு.]
பட உதவி: முதுசொம் தளம்